Şeyh Hadî (1015 - 1162 )
![Mesaj Mesaj](./styles/prosilver/imageset/icon_post_target.gif)
Şeyh Hadî (1015 - 1162 )
Yezidiliğin kurucusu Şêx Hadi Bin Misafir (Şeyh Hadi) Güney Kürdistan’ın Laleş şehrinde 1162′de vefat etti. Şêx Hadî, Hakkâri’nin Beytülkar köyünde 1015 yılında dünyaya geldi. Halk arasında El Hekkârî adıyla bilinen Hadi Bin Misafîr, Zerdüştlüğü gözden geçirerek Yezidlik adı altında yeniden düzenledi. Yezidilik inancında olanları da Arapça’da Rab manasına gelen Yezdan sözcüğünden türettiği Yezdenî sözcüğüyle tanımladı. Bu sözcük zamanla tahrif olarak Yezidî, Yezdî ve Ezdî’ye dönüşerek Şêx Hadî’nin yolundan giden Kürt topluluklarına ad olarak verildi.
Bu dinin temelinde dualizm vardır. Tanrısal varlık, ‘iyilik ve kötülük’ şeklinde algılanır. Tanrı, herşeye kadir göksel bir güçtür ve Şeytan kötülüğün temsilcisidir fakat kötülük de şeytan da Tanrı tarafından yaratılmışlardır. Yezidi inanışına göre kendiliğinden var olan tanrı (xweda: xwe da: kendi kendisine var olan) kendisinden güneş, ay, yıldız ve ateş gibi ışık kaynaklarını yarattı. Bu yüzden ışık, İslam inancındaki nur gibi kutsal kabul edilir ve örneğin ateşe tükürülmez, güneşe saygı duyulur ve tanrının bir parçası olduğu için güneşe yönelerek ibadet yapılır.
Yezidiliğin iki temel kitabı vardır. Bunlar, Kitabul Cilwa (Vahiy Kitabı) ve Mishafa Reş’tir (Kara kitab). Her iki kitabın dili de Kürtçe’dir. Yezidiler, dualarını ve ibadetlerini Kürtçe yaparlar. Yezidilik, mîr, şêx, feqîr, kawude, pîr, koçek ve mûrid gibi teokratik ilkeler üstüne kurulu toplumsal bir yapıya sahiptir. Yezidiler, eylül ayının son haftasında Şêx Hadî’nin türbesini ziyaret ederek hacı olurlar. Günde iki defa, güneşin doğuşunda ve batışında güneşe yönelerek ibadet yaparlar. Yezidilikte, hacda yapılan secde dışında toplu bir tapınma yoktur.
Yezidiliğin kurucusu Şêx Hadi Bin Misafir (Şeyh Hadi) Güney Kürdistan’ın Laleş şehrinde 1162′de vefat etti. Şêx Hadî, Hakkâri’nin Beytülkar köyünde 1015 yılında dünyaya geldi. Halk arasında El Hekkârî adıyla bilinen Hadi Bin Misafîr, Zerdüştlüğü gözden geçirerek Yezidlik adı altında yeniden düzenledi. Yezidilik inancında olanları da Arapça’da Rab manasına gelen Yezdan sözcüğünden türettiği Yezdenî sözcüğüyle tanımladı. Bu sözcük zamanla tahrif olarak Yezidî, Yezdî ve Ezdî’ye dönüşerek Şêx Hadî’nin yolundan giden Kürt topluluklarına ad olarak verildi.
Bu dinin temelinde dualizm vardır. Tanrısal varlık, ‘iyilik ve kötülük’ şeklinde algılanır. Tanrı, herşeye kadir göksel bir güçtür ve Şeytan kötülüğün temsilcisidir fakat kötülük de şeytan da Tanrı tarafından yaratılmışlardır. Yezidi inanışına göre kendiliğinden var olan tanrı (xweda: xwe da: kendi kendisine var olan) kendisinden güneş, ay, yıldız ve ateş gibi ışık kaynaklarını yarattı. Bu yüzden ışık, İslam inancındaki nur gibi kutsal kabul edilir ve örneğin ateşe tükürülmez, güneşe saygı duyulur ve tanrının bir parçası olduğu için güneşe yönelerek ibadet yapılır.
Yezidiliğin iki temel kitabı vardır. Bunlar, Kitabul Cilwa (Vahiy Kitabı) ve Mishafa Reş’tir (Kara kitab). Her iki kitabın dili de Kürtçe’dir. Yezidiler, dualarını ve ibadetlerini Kürtçe yaparlar. Yezidilik, mîr, şêx, feqîr, kawude, pîr, koçek ve mûrid gibi teokratik ilkeler üstüne kurulu toplumsal bir yapıya sahiptir. Yezidiler, eylül ayının son haftasında Şêx Hadî’nin türbesini ziyaret ederek hacı olurlar. Günde iki defa, güneşin doğuşunda ve batışında güneşe yönelerek ibadet yaparlar. Yezidilikte, hacda yapılan secde dışında toplu bir tapınma yoktur.