Rozerin Çukur Kimdir

[admin]

"ROZERİN"
Rozerin Çukur'un hikayesi, Diyarbakır'ın Sur ilçesindeki sokağa çıkma yasakları dönemine (2015-2016) ve sonrasında ailesinin verdiği zorlu cenaze mücadelesine dayanmaktadır. Dicle ilçesinin Kırkpınar (Heridan) köyü nüfusuna kayıtlı olan Rozerin, o dönemde henüz 16-17 yaşlarında bir lise öğrencisiydi.
Olayın gelişimi ve Rozerin'in hikayesi ana hatlarıyla şöyledir:
1. Sur Olayları ve Vurulması
Rozerin Çukur, 8 Ocak 2016 tarihinde Diyarbakır'ın Sur ilçesinde, Fatihpaşa Mahallesi'ndeki Süleyman Nazif İlkokulu yakınlarında başından vurularak hayatını kaybetti. Ailesinin anlatımlarına göre; Rozerin o gün bir arkadaşından ders notlarını almak için bölgeye gitmiş, ancak çatışmaların ve sokağa çıkma yasaklarının ortasında kalmıştır.
2. Cenazenin 5 Ay Boyunca Alınamaması
Rozerin'in ölümüyle başlayan trajedinin en sarsıcı kısmı, cenazesine aylar boyunca ulaşılamamasıdır. Çatışmaların devam etmesi ve bölgenin ablukada olması nedeniyle ailesi kızlarının cenazesini 5 ay boyunca teşhis edememiş ve defnedememiştir.
Nöbet ve Mücadele: Annesi Fahriye Çukur ve babası Mustafa Çukur, bu süreçte İnsan Hakları Derneği (İHD) ve Dicle Fırat Kültür Merkezi'nde "cenazemi istiyorum" diyerek uzun süreli bir nöbet tutmuş, açlık grevlerine katılmışlardır.
DNA Eşleşmesi: Mayıs 2016'da bölgeden çıkarılan cenazeler üzerinde yapılan DNA testleri sonucunda, bir örneğin Rozerin'e ait olduğu Haziran ayı başında kesinleşmiştir.
3. Heridan Köyü'ne Defnedilmesi
Cenaze teşhis edildikten sonra, Rozerin Çukur 7 Haziran 2016'da doğduğu yer olan Dicle'nin Heridan (Kırkpınar) köyünde toprağa verilmiştir.
Vasiyeti ve Mezarı: Rozerin'in sanata, resme ve fotoğrafçılığa büyük bir ilgisi vardı. Hayali doktor (psikolog) olmaktı. Cenaze töreninde, vasiyeti üzerine mezar taşına en çok sevdiği fotoğraf makinesi ve bir fotoğrafı bırakılmıştır.
Mezarı başında, çok sevdiği Nazım Hikmet’in "Yaşamaya Dair" şiiri okunmuştur.
4. Hukuki Süreç
Olayın ardından açılan soruşturmalarda, resmi makamlar Rozerin'in "çatışma sırasında öldüğünü" belirterek kovuşturmaya yer olmadığı kararı vermiştir. Aile ve avukatları ise Rozerin'in sivil bir öğrenci olduğunu savunarak davayı Anayasa Mahkemesi'ne (AYM) taşımışlardır.
Rozerin Çukur, bugün hem Heridan köyünde hem de Diyarbakır'ın toplumsal hafızasında, boynunda asılı fotoğraf makinesiyle gülümsediği fotoğrafı ve annesinin "Bir anne kızını toprağa vereceği günü bekler mi?" feryadıyla hatırlanmaktadır.