Temmuzun acılarından sızarak
Selama durdurdunuz koca ayı
Karanlıklara sırdaş
Güneşle kol kola
Yıldızlara uzandınız
Vuruştunuz cenk meydanında
Kılıçlar bilenir
Öfke dolu dizgin
Yaşamak sınırlara sarılmış
Bir gerçek
Sevginizin sonsuz evren kadar
Özleminiz köpüren ırmak
Akışıp gitmek
Çocukları olmak vardır derim
Göklerin
Gözün alabildiği uzaklara
Denizin mavisi...
Göklerin alası...
Ve...
Umutların solmayanı güzeldir
Yoldaşlar...
Haydi kalkıp koşun
Temmuzun çocukları yüzünüz güneşe dönük
Alınlarınız dağ boyunda
Son oyunlar yok olmuş
dünyanızda
Yasaklar öğrendiniz
Yeniden koşun
Sökülen ufuklara
Kuş kanadında bulutlara
Kelebek uçuşunda çiçeklere
Savaşsız dünyalara
Kardeşliğe
Barışa
Sevgiye koşun...
Koşun zemheri yıkarak
Yüreğinizde şarkılarınla
Dağlarda tutuşan oyunlarınızla
Oradan uzatın
vuçlarınızı
Kalleşliğe kesmiş
Buz fırtınasını aşarak
Aydınlıklarla güzelliğe
Ülkeme
Kürdistan’ıma KOŞUN...